St. Franciscus

St. Franciscus in de 21ste eeuw


Franciscus van Assisi


Franciscus van Assisi leefde van 1181 of 1182 tot 1226 in Italië. De meesten onder ons herinneren hem vooral vanwege zijn band die hij had met dieren. Op 4 oktober vieren wij zijn naamdag en dit is tevens werelddierendag. Maar wie was die jongeling die altijd al ridder wilde worden en plotseling compleet leek te zijn veranderd, en een ware metamorfose onderging. Van een extroverte "bon vivant" des levens legde hij van de een op de andere dag al zijn bezittingen af en gaf het weg aan de armen. Sindsdien ging hij door het leven als "minderbroeder". Hij wilde i.p.v. rijk en geletterd alleen nog maar de minste onder alle mensen zijn. Een "idiota" waarlijk. En toch, was hij wel de gek waar iedereen hem voor versleet? En is het werkelijk vreemd om afstand te doen van alle "geneugten" des levens? Vanwaar die strengheid en ascetische levenswijze?

Franciscus wilde alles hebben en hij verstond heel goed wat alles hebben betekende. Om alles te hebben gaf hij alles aan allen. Waarom gaf hij alles weg? En waarom ging hij bedelend door het leven, slechts in het bezit van een kleed, een riem en een paar sandalen?
Hij verstond als geen ander dat alle wereldse zaken alleen maar afleiding betekenen. Afleiding van het herinneren van onze ware identiteit. Franciscus doorzag alle afleiding en weerstond deze. En focuste zijn aandacht meer en meer op wat hij werkelijke wilde. Hij heeft ook zijn moeilijke perioden meegemaakt en ging van tijd tot tijd gebukt onder neerslachtigheid. In onze tijd zouden we dit depressies hebben genoemd. Kortom een mens van vlees en bloed net als wij allemaal.

Echter hij bleef trouw aan zijn principes en werd steeds meer een lichtend voorbeeld van een ander leven. Een leven in volkomen eenvoud, van tijd tot tijd doorbrengend in volkomen eenzaamheid, maar altijd weer terugkerend onder de mensen om de "blijde boodschap" te verkondigen en dienstbaar te zijn. Zijn doel was steeds om in alles en iedereen "God" te zien. Een belangrijke overwinning voor hem was het wassen en liefdevol verplegen van melaatse mensen. Waar hij vroeger met een boog om deze mensen heen liep sloot hij deze nu letterlijk in zijn hart. Alles en iedereen insluitend nu vervolgde hij zijn weg. Door zich niet te laten lijden door "afleidingen" bleef zijn blik gefocust op waarheid. Iedereen en alles "Pace & Bene" - vrede en alle goeds - toewensend trokken hij en zijn broeders door het land. En al ras stonden zij bekend als de "vreugdebroeders": in vreugde leven, in vreugde dienen en van vreugde getuigen.

Hij heeft door zich "alles" te ontzeggen, zijn geest helder en zijn blik oneindig gericht te houden op het herkennen van God in alles en iedereen, alles gekregen: eenheid ervaren met alles en iedereen en is letterlijk in "God" opgegaan.

Nu 8 eeuwen later zijn mensen op deze wereld nog steeds op zoek naar geluk, liefde en innerlijke vrede. Hieraan is niets veranderd. En is het mogelijk in onze tijd principes uit Franciscus leven gestalte te geven in je eigen leven? Is het mogelijk de principes uit Een Cursus in Wonderen in praktijk te leven? Dezelfde vraag in een ander jasje. Ieder kan deze vragen het beste voor zichzelf beantwoorden. Waar hij ons in voorging was een zoektocht die van alle tijden is. Het is een zoektocht ingegeven door een sterke hunkering naar vrede, geluk en liefde. Een zoektocht die begint met het zich steeds meer afkeren van wat de buitenwereld te bieden heeft en toch volop participerend aanwezig zijn in deze buitenwereld. Een zoektocht die steeds meer de binnenwereld opzoekt en verkent. Waarbij vrede en vreugde onlosmakelijk het gevolg zijn. Zijn leefwijze is daarom van alle tijden en niet gebonden aan tijd of plaats.

Franciscus roept jou en mij ook in deze tijd toe. Het is de roep van de strijder die voor eens en altijd de strijd opgaf en zich overgaf aan het leven zelf.

Vrede en alle goeds!

Meer online informatie over St. Franciscus:

www.franciscaansebeweging.nl